Videoverhalen

photo 3Ooit toen ik van Windows weer terug ging naar Mac, riep ik: ja, filmpjes maken met imovie, handig! Maar het kwam er nooit van om het programma echt te leren kennen. En komend van een fotografie achtergrond bleek filmen toch ook iets heel anders. Chronisch vond ik dat ik het te druk had om er eens echt in te duiken. Excuus Truus:-) Toen Studio Lin Davis mailde dat ze een workshop van een dag ging doen, waarin de basis van video’s maken het uitgangspunt was, smolten mijn excuses. Inschrijven! Doen!

Zaterdag 28 maart was de dag. Een mix van theorie en praktijk. Een kleine groep en een presentatie die ons voerde van slimme tips over microfoontjes op iphones en simpele camera’s naar meer technische onderwerpen als sluitertijd en diafragma naar verschillende hoeken van waaruit je kunt filmen, de A en de B roll…alles kwam voorbij. Met name het stuk over wat belichting doet, liet mijn kin serieus op mijn enkels zakken. Een ogenschijnlijk simpel filmpje van dezelfde vrouw geschoten vanuit verschillende belichtingshoeken: alsof je per hoek naar een volledig andere vrouw zit te kijken. Bizar! Zelf natuurlijk ook oefenen en jawel: je begint het langzaam maar heel zeker te zien en een begin van begrip te hebben over hoe je wel effect kunt realiseren. Na de lunch gingen we zelf filmen in de galerij van het Amsterdam Museum. Een interview doen, bijhorend beeldmateriaal schieten, doen en denken hoe je je verhaal wilt vertellen. Wide shots. Medium shots. De overgang van een wide shot naar een close up. Wat je wel merkt als kijker en wat je niet merkt. Het boter, kaas en eieren principe in een shot. Ik dacht na over welk verhaal ik eigenlijk wilde vertellen. En hoe ik dat dan filmisch een beetje kon onderbouwen. Daarna werden we met de beeldmaterialen stapsgewijs door het montageproces meegenomen en leerden we spelen met audio, fade ins en fade outs, wanneer overgangen too much zijn, jump cuts etc. Verdomd, het lukte, zie het resultaat! Mijn iphone blijkt inmiddels geen audio meer te geven, maar dat lossen we wel op met een andere telefoon en bovendien heb ik nog een videocamera. Ik ben apetrots op mijn resultaat en positief verbijsterd over de schat aan informatie die je zo in een dag meekrijgt. Over de mogelijkheden die ik nu zie en eerder niet zag.

Mijn drie grootste openbaringen:

1. Video en congressen organiseren, vertonen veel grotere overeenkomsten dan video en fotografie! Met video’s wil je een verhaal vertellen. Dat doe je ook met congressen. En je denkt op opvallend veel punten op dezelfde manier na over het ritme in dat verhaal. Hoe je je kijker/gast meeneemt. De slow spaces die je nodig hebt om je gasten het verhaal te laten begrijpen, om ze mee te kunnen nemen. Het begin, midden, eind. De vragen die je in preproduction stelt zijn in hoge mate gelijk aan de informatie die je wilt hebben bij het begin van een congres. Waar ik met een foto juist altijd probeer om het verhaal in 1 beeld te vertellen.

2. “Schilder rode rozen niet rood”! Dat zei Lieke, een van de andere deelnemers. Een term uit de theaterwereld waar zij in werkt die betekent dat je juist subtiel wilt zijn in hoe je je verhaal vertelt. Concreet: een droevig verhaal laten vertellen door een treurig gezicht met treurige muziek in een treurige omgeving gaat zijn doel missen want dat is too much.

3. Veel, heel veel materiaal. Dat is wat je nodig hebt om een video van een minuut of enkele minuten voor elkaar te krijgen die hout snijdt. Die daadwerkelijk iets vertelt. In mijn nieuw geleerde vaktermen: je hebt veel B-roll nodig om je A-roll goed “aan te kleden”.

Deze eerste opstap cursus was voor mij de schop onder mijn kont die ik nodig had om te beginnen aan video’s maken. Mijn emmertje zat volledig vol toen ik zaterdagavond terug reed, met alles wat ik had gehoord en geleerd. Ik kan nu al niet wachten op vervolgcursussen die Linda hopelijk gaat ontwikkelen over belichting, storytelling etc. Voor “mijn” congressen zal ik voor livestreaming en officiële verslagen altijd een professionele producent en filmers inhuren. Maar ik ben nu in ieder geval a) privé niet onthand als ik iets wil laten zien op een acceptable manier en b) zakelijk weet ik nu veel beter waar ik op moet letten en welke instructies nodig zijn voor filmers om tot het gewenste eindproduct te komen.

PS: heb je windows? Studio Lin Davis verzorgt de cursus ook met Windows Movie Maker als uitgangspunt!

 

Share Button

#15WDE – een blik van achter de schermen

Screen Shot 2015-03-10 at 12.52.06Gisteren rond 14.30. We zijn bijna zover. Het Spaansche Hof staat opgetuigd. Animatie staat klaar. Geluid getest. Technische doorloop gedaan. Taat en de Regt staat klaar. Want DG Cultuur & Media mevrouw Hammersma moet natuurlijk niet haar verhaal in de drie microfoons doen die op de tafel staan, maar in een. Daarna moeten eigenlijk zonder dat iemand het merkt de andere twee tafelmicrofoons weer materialiseren. Dat geeft ook op de film die Linda Vis en haar crew maken een mooi “schoon” plaatje. Placering van VIPs en gasten gedaan, panel voorste rij. En niet te vergeten: de Nationale Strategie waarvoor we deze bijeenkomst organiseren staat klaar. Een kleine greep uit de duizend-en-een kleine details waar we over hebben nagedacht terwijl we De Grote Lijn vertaalden naar hoe we dat het best kunnen vertellen en dat weer vertaalden naar wat er dan geregeld moet worden. Om dat vervolgens snel te gaan regelen, want de aanlooptijd was kort. Intensief. Scherp. En prachtig.

Ik voel het bij mezelf opkomen gisteren. Ook na al die jaren organiseren blijft het dan een wonderlijke ervaring om daar gisteren te staan en te zien hoe nu – NU – al die voorbereidingen samen komen in de lancering van Schudden voor Gebruik. Een lancering die meteen het begin van De Week van het Digitaal Erfgoed is. “Het Werkt”, de vier uur inclusief borrel die het programma duurt lopen gesmeerd, en we zijn verguld met de complimenten die van iedereen komen, over de inhoud en over de vorm, maar vooral over het samen komen van die twee. Dank aan u allen die zo vriendelijk was om uw complimenten aan ons mee te geven! 

Zo beleefden wij een prachtige aftrap voor een bijzondere week. Vandaag, dinsdag 10 maart, zijn de ronde tafel gesprekken over de nationale strategie met experts uit aangrenzende domeinen zoals onder andere Toerisme, e-Humanities, ICT-Industrie, Creatieve Industrie & Media en Bibliotheken & Uitgevers.  De hamvraag: hoe nuttig vinden deze 75 experts van buiten de erfgoedsector de digitale collecties en gezamenlijke diensten van de erfgoedinstellingen?

Ondertussen werkt een ander deel van het team hard om de laatste punten op de i te krijgen voor donderdag. Want dan is het slotstuk: de publieksdag, een dag voor professionals met een plenair stuk en diverse sessies. Een dag die compleet vol zit met inschrijving en waar we als team alle zeilen bij zullen zetten om het zo ontspannen te laten lopen dat er een werkelijke “meeting of hearts & minds” kan ontstaan bij de gasten. Tasjes zijn gevuld, spullen klaargezet voor de koerier, bestellingen gepleegd…alles is gereed om in het slotstuk van de Week van het Digitaal Erfgoed even sterk over de finish te gaan als we gisteren zijn begonnen. En daar hebben we nu al zin in! Kunt u er niet bij zijn donderdag? Volg het dan via twitter #15wde !

 

Share Button

Is het haar leeftijd? Oftewel: campagnetijd voor de Brabantse Erfgoedprijs 2015

Screen Shot 2015-03-10 at 12.10.38Het kokette antwoord op die vraag: ja ook. Maar da’s niet wat ik hier sta te vertellen. De ondertiteling horend bij deze foto is dat we er bij de Brabantse Erfgoedprijs 2015 naar streven om meer dan 30 projecten op de long list te krijgen. Meer dan 30 projecten Brabants erfgoed als vertrekpunt inzetten voor creatieve en innovatieve projecten. Van die juweeltjes die je even stil laten staan, je uitdagen om je mening te herzien of om iets opnieuw te waarderen. Mensen. Verhalen. Materie. De driehoek die het hart van erfgoed vormt. De driehoek die ons nu helpt om een pad naar de toekomst te maken. De driehoek dus die centraal staat in de Brabantse Erfgoedprijs.

Op 11 februari lanceerden we in aanwezigheid van Brigite van Haaften – Harkema (Gedeputeerde Cultuur & Samenleving) en zo’n 70 specifiek uitgenodigde gasten de campagne voor de prijs. Als organisatie waren we meteen van mening dat het geen “achterover leunen en absorberen” lancering moest worden. Karakter en aard van de lancering moesten passen bij karakter en aard van de prijs. Actief! Creatief! Activerend! Toekomstgericht! In een passende locatie. Dat werd Het Groot Gasthuis in Den Bosch, een stukje erfgoed dat creatief wordt herbestemd met een lekkere cateraar erin. En lekker ook. De invulling vormde zich onder onze hoofden en handen ook al snel: creativiteit in de vorm van Studio Boot, die een korte rondleiding en presentatie verzorgde over hun bijdrage aan het herbestemmen van het Groot Gasthuis, toekomst- en actiegericht in de vorm van een korte workshop van Kees Taat onder de titel “Laat de prijs maar lopen: het betere presenteren en overtuigen”. Want natuurlijk wilden we dat onze gasten als ambassadeurs van de prijs het Brabantse in gingen. Immers: iedereen kan en mag projecten indienen voor de Brabantse Erfgoedprijs 2015 en de doelstelling is dus…voila: daar ergens waar mijn leeftijd cf de foto zit!

Iedereen die op het snijvlak van inhoud en organisatie werkt, weet dat je het kunt bedenken, kunt plannen, excellent strategie, tactiek en operatie samen kunt laten komen, maar of het dan werkt….De tijd vertelt dat. We hoefden niet lang in onzekerheid te zitten, gelukkig! Want de eerste projecten zijn aangemeld en we weten nu al dat er meer in de pijplijn zitten: sommige projecten hebben al gebeld en geven aan nog even te wachten omdat zij in maart nog een belangrijke ontwikkeling in hun project realiseren die ze mee willen nemen in de aanmelding.

Op 30 april sluit de mogelijkheid om projecten aan te melden. Voor ons als organisatie betekent het dat we tot die tijd overal ruchtbaarheid geven aan de mogelijkheid om projecten in te dienen. Terwijl we ondertussen aan de brainstorm zijn over de Award Ceremony die tijdens de Dutch Design Week op 24 oktober zal plaatsvinden. Ideeën vormen over aanpalende inhoudelijk programma dat we daar graag bij zouden willen. Maar dat is “behind the scenes”. Voor u voor nu de belangrijkste boodschap: kent u iemand of bent u iemand die zo’n prachtig, innoverend project in, met, van, voor, door, bij of tegen de achtergrond van Brabants erfgoed heeft? Dien het dan snel in!

Share Button

2015!

photo 4Na een hard nodige kerstvakantie ging ik op 5 januari weer open. En, hoe rijk kun je als zelfstandig ondernemer zijn, met alweer genoeg werk! Beter nog: genoeg Heel Leuk werk! Dus dan zit je zomaar te stuiteren achter je bureau in januari en vergeet je helemaal dat je nog een blog hebt (iets wat toch de connotatie “actueel” heeft). In ieder geval als je Margo heet. Want ik zie een verzameling werk, waarin iedere klant en iedere klus een ander deel van mij, van mijn talenten en ervaring vraagt. Een flinke snuf van mijn geliefde congresorganisatie werk. Weer met die fantastische combinatie van inhoud-creativiteit-protocol-teamwork in een internationale context. Een lekkere schep advies over hoe kennisdeling kan worden verbeterd in een kennisintensieve organisatie. Vermengd met weer een vraag voor een aantal filosofische essays over actuele onderwerpen die in de loop van dit jaar worden gepubliceerd. Afgemaakt met een vleugje van gewoon gezellige afspraken met zakelijke vrienden. Het geheel zorgt dat ik op de toppen van mijn kunnen met alle registers open aan de eerste gang van de maaltijd die 2015 heet mag beginnen. En ik heb HONGER. Hopelijk tot gauw ziens!

 

Share Button

Seasons greetings!

It’s been a very busy year, with many highs, wonderous experiences, lovely meetings with people, exciting programmes to manage and conference to organise. A year that concluded with the very sad loss of our dear accountant and friend Jan Gerrits. We will miss him as a friend and as a true and warm hearted professional who helped me flourish as a small time entrepreneur. MK5060 will be closed from 19 December until 4 January. On 5 January I will happily be at your service again, something to which I greatly look forward. But for now: Seasons greetings!Screen Shot 2014-12-17 at 19.18.26

Share Button

Van Minibiebs en mensen die voorbij gaan

photo 5De heideplantjes in ons “voortuintje” (nu ja, het tuintje dat we delen met de straat, maar dat wij met name onderhouden:-)) waren gestorven. Wat doen je dan: nieuwe plantjes of….iets anders?

Op reis houden wij altijd van de bookexchanges met medereizigers. Van de verrassende ontmoetingen en verhalen die dat met zich meebrengt. Verliefd zijn we op de kleine bookexchange met altijd iets bijzonder over Parijs in ons favoriete hotelletje Des Grandes Ecoles.

Zo ontstond al snel de gedachte om die liefde, die verhalen, die connectie te maken via een minibieb. Manlief vond het een prachtidee, maar keek ook enigszins zorgelijk: winddicht, waterdicht…timmerwerk…geen tijd….Maar hulde aan Fonds1818: die ondersteunden tot eind juli minibiebs met een subsidie waarmee je via een sociale werkplaats uit diverse modellen minibiebs kon kiezen.

photo 4Briefjes overal in de bus gedaan van straatbewoners en voila: de eerste winst was reeds daar, wij kenden in een klap werkelijk iedereen in de straat, en iedereen ons. Donaties vielen in onze brievenbus en Fonds1818 honoreerde ons verzoek voor 2 minibiebs: een kinderboekenbieb en een Grote Mensen Bieb. Besteld, geschilderd, opgehaald, geplant in de voortuin.

Sinds 2 weken staan ze daar nu trots minibieb te zijn. Er wordt intensief geleend, geruild, haast niets van de originele collectie is er nog en de ruilhandel zet zich naar ver buiten de Hugo de Grootstraat voort. Kinderen onderweg naar school kijken erin en nemen de dag erop een boekje mee, of zetten er een boekje in. Tassen met mooie Grote Mensen Boeken worden geplaatst en weer geruild. Maar sommige boeken en tijdschriften reizen heel ver. Wat zegt u van India? Dat gebeurde namelijk vorige week. Hoe het zo kwam?

Tegenover ons huis is een talenschool gevestigd die Nederlands aan expats geeft. Ik zat op de bank en zag een man dralen voor de minibieb met evenveel interesse als schroom. Als goede minibieb curator spring je dan natuurlijk op om het concept uit te leggen en de man uit te nodigen deel te nemen. Hij bleek een Indiase MBA student die een respectabele carriere bij Oracle achter zich had gelaten om in Nederland zijn MBA te halen. Tegenover ons leert hij Nederlands. Zijn oog was gevallen op de minibies en hij vroeg zich af of hij erin mocht neuzen om wellicht iets te lenen dat zijn Nederlands vooruit zou helpen. Natuurlijk! Gedreven door een gezamenlijke passie voor koken, zochten we een Delicious tijdschrift uit met veel recepten voor stamppotjes. Al zoekende praatten we verder en we bleken meer te delen: liefde voor motoren! Houden van India! Reizen! Ontdekken! Helaas begon zijn les, maar dat mocht de pret niet drukken: we zijn bezig een eetafspraak te maken…dus eerdaags schuift hij bij Harm en mij aan tafel.

Heeft u een boek te ruilen? Of bent u nieuwsgierig? Aarzel niet, en kom naar de Minibiebs aan de Hugo de Grootstraat. Biebs en straatbewoners zien u graag komen!

 

Share Button