Protocol in theory and action

photo 10

Protocol colleagues!

Just a mere two weeks ago I spend a week in Brussels at the ISPD offices for a course on Protocol Basics. I’ve had the pleasure of organising many complex events but also quite some high level, high profile ones. It’s my passion, my joy, love the energy, love the team work involved, the finding our way together, navigating the tight spots and piecing together all the fine details that turn The Big Picture into reality. Protocol has always been a bit of a black box for me and in “my” events I mainly sailed through with the help of some great protocol professionals. Since I wholeheartedly feel that as an independent consultant you need to be the best you can be in your game I decided a few weeks ago that I wanted to up my knowledge and skills in this field. So off to Protocol school to study with the best. In addition to all precedence rules, protocol ins and outs, flag rules, seating arrangements, lessons learned, I have to admit I was smitten with the fact that for one whole week I was in the brilliant company of kindred spirits: professionals who relish in getting all the details right. For whom also no detail is “too detailed” to overlook. As I admitted to a few teachers it almost felt like a sanity check as I felt that I might be getting somewhat overly neurotic. Of course there is always a middle road to be found, but quoting Aristotle (hey, I am a philosopher after all:-)) the middle road stands for excellence! That’s why in proper English it’s referred to as the Golden Mean. I learned a lot of new things regarding protocol but also I stand happily confirmed that in (high level and high profile) events you’ll only achieve that by going over every detail in the preparations. And low and behold: the timeline (which many of my clients know as the roadmap) was repeatedly quoted as essential in the arrangements. I came back feeling incredibly enriched, empowered and quite ready to take the game up a notch (or 2, 3, 5:-)).

The Hague welcomes the Nuclear Security Summit 2014 in front of the royal stables a street away from my home!

The Hague welcomes the Nuclear Security Summit 2014 in front of the royal stables a street away from my home!

Coming back I concluded that Protocol in Big Practice was everywhere around me: our house is located close to the Peace Palace, is 2 kilometres walking distance from the World Forum, and a street away from both the The Hague Hilton Hotel and the Carlton Hotel. In other words: the setting of NSS2014! What a way to see protocol in action. Quite a few lessons learned by me at ISPD were demonstrated on Dutch television by former Master of Ceremonies of the King of The Netherlands Gilbert Monod de Froideville. Close by we witnessed cars with special NSS photo 92014 licence plates. We weren’t allowed to take pics of the plates BUT thanks to a taxi driver I as allowed to take a picture of his taxi with the NSS 2014 tag and the Indonesian flag on his window. photo 5A special Dutch touch: the police bikes nicely in line in front of the Hilton Hotel. Where my golden retriever immediately opted to wholeheartedly show off his own take on soft diplomacy skills:-) much to the amusement of the policemen and some

photo

protocol and security officers. Just a few steps further down the road (or up, matter of perspective) is the Carlton hotel which hosted judging by the flags the South African delegation. Should I have seen this wrongly pleas

photo 3

e correct me. I have to say: the air was constantly buzzing over the past two days with helicopters and the roads were pretty much taken by policemen on motorbikes (a motorbiker myself I can hardly stop from beaming when I watch these close formations ride. It touches my motorbiking heart even though its BMW’s:-)) and – the Dutch touch – on bicycles, but still to me even living in the middle of it it all felt really relaxed. No trouble getting anywhere I wanted to go, even could take Boris (=my retriever) to the beach for his favourite pass time. An unexpected treat I had expected to be quite fenced in during two days.

photo 13Today we walked past the Noordeinde Palace (which is a five minute walk from my house on my way to town) where the Royal flag waved in top: a sign that the

photo 12

King and Queen are home. And yes, protocol course in full practice: red carpet in place!

Not very protocol but in the very entrepreneurial photo 11Dutch spirit I found that this is also the time to introduce the new Royal Croquet (a Dutch delicacy…well, delicacy, mmmm: a nice fatty nibble, let’s put it like that). But when it comes to making the most of free publicity out of the NSS2014 I cannot help but Screen Shot 2014-03-25 at 13.06.58admire Wim Pijbes of the Rijksmuseum, who saw the highlight of his collection – the Nightwatch – royally featured with a smiling Obama on pretty much every newspaper around the world. Kudo’s there!

And so I went from workshops on protocol to living in the middle of its practice for two days. A magnificent coincidence. With practice from many events under my belt, recently enhanced by protocol theory at ISPD and now having observed the highest of high level practices literally around me: time to buckle down, get my work done to obtain the executive diploma and then find my way to new events to put my enhanced theory into renewed and reinforced practice!

 

 

 

Share Button

Tijd voor een MOOCje

Screen Shot 2014-02-04 at 11.18.14Ik schreef eerder al: ik ben een gebruiker van MOOCs. Meer dan dat: ik ben fan! Want als ZZP-er biedt het mij ongekende mogelijkheden om mijn (intellectuele) nieuwsgierigheid achterna te gaan en samen met een internationale crowd te studeren. Maar vorig jaar versloeg ik mezelf toch even: ik had mij ingeschreven voor een van mijn droomcursussen “The Greek Hero“. Een cursus over de Griekse held en het heldendom in deze tijd. Ik kan het mooi vertellen, maar mijn werk zorgde ervoor dat het me simpelweg niet lukte om de discipline op te brengen. Mijn hoofd was moe. Ik voelde me een heel serieuze drop out. Voor het eerst van mijn leven. No complaints hoor! Ik ben apetrots op de projecten waar ik onderdeel van uit mocht maken. En dat is nou net het mooie van MOOCs: het is volledig zelf gemotiveerd en er is altijd een tweede kans. Dus die ga ik nu pakken. Dit jaar ga ik nog een keer de Griekse helden (maar dan nu echt!) proberen, maar vooraleerst met ingang van vandaag buig ik mij over het leiderschap van Alexander de Grote bij EDx. Die wordt over drie weken vergezeld door een een Coursera cursus over wat hedendaagse managers kunnen leren van De Grote Filosofen. Dit alles van achter mijn bureau in between alles. Mouwen omhoog en leren!

Share Button

Wuft terug!

photoWij zijn terug van een prachtige fietstocht langs de Konkan kust in India. En mijn geliefde 2cv is terug van een “kuurtje” bij Leen APK. Nah ja…kuurtje. Een heuse facelift! De voorflippers waren uitgewoond. Opgereden. Afgeleefd. Hingen zo ongeveer met postelastieken aan de eend. De deurtjes waren ook gammel en doorgeroest. Eigenlijk wilde ik in een keer een volledige verzinkte en typhon gris gespoten koets, met verzinkte voorflippers, verzinkte motorkap, koplampsteunen…enfin; de boel voor zover mogelijk verzinkt en in een klap typhon gris gespoten. Maar ook in restauratie is Faseren het Gouden Woord. Dus we zijn nu door fase 1 heen: de onderdelen die het hardst vervangen moesten worden vervangen. De deuren sluiten weer. Niet met een klap maar met met een joyeuze Franse zucht. De voorflippers zitten weer ordentelijk aan de rest van de canard vast. Met schroeven in plaats van elastieken. En als ik rij…oh jongens: we dance in the old fashioned way over Neerlands wegen. Dus roept u maar wanneer ik in 2014 met mijn wufte dame bij u aan mag waaien. Ik en zij: wij zijn er weer helemaal klaar voor!

Share Button

It’s very simple to be happy…

MK5060 is weer open op 19 januari 2014! Picture 24

Share Button

70 jaar lol in je werk

Picture 36“Charles Aznavour komt naar Nederland!” Ik gil het door de telefoon aan mijn lief, die na praktisch 23 jaar volledig gewend is aan zijn stuiterende wederhelft. En dan ook onverdroten terug stuitert : “DAAAAARRRRR moeten we heen, koste wat kost!!” Met een druk op de ticketknop betalen we een klein vermogen, het verschil tussen balkon en in de zaal is in prijs zo verwaarloosbaar dat we dan ook voor een topplaats gaan. Op rij 8 stoel 30 en 31 zitten we te stralen op 15 december.

Om een man op te zien treden die 90 is, zo vol levenlust en plezier. Zanger. Verteller. Entertainer. De kinnebakken vallen bij ons open en gaan 1,5 uur lang niet meer dicht. En nu eigenlijk nog niet.

Tuurlijk: de muziek is prachtig, de samenwerking met zijn dochter schitterend, zijn stem als een klok, de nummers blablabla…dat kunt u zelf ook bedenken. Wat wat bij ons bovenal binnenkomt, is dat hier een droom staat: die man heeft gewoon al 70 jaar plezier in wat hij doet. En gaat er nog een rondje voor want er zit nog een rondje in hem. Hij heeft gewoon nog zin in en energie voor een rondje. Omdat ie zo verdomd graag doet wat hij doet. Dat straalt er gewoon af.

Het KAN dus gewoon. Zolang van je vak houden. Ik hoop dat het mij gegund is om zo oud te worden, zo vief en zeker met mijn mix van werk zoals die nu is: van dagvoorzitterschappen tot het organiseren van inhoudelijk e bijzondere bijeenkomsten, van adviestrajecten tot een team leiden. 70 jaar lol in mijn gekkigheid: here I come!

PS: geniet nog even mee (concert van 10 jaar terug, toen al 60 jaar lol in zijn werk!)

Share Button

Social offline

Picture 32

 

 

 

Social media. Ik vind ze enig. Om te gebruiken. Zeker ook om over te adviseren. En nee, niet over de knoppen, knoppencursussen hoe relevant ook hebben nooit errug tot mijn verbeelding gesproken om te geven. Wat ik juist zo mateloos fascinerend vind, is hoe het gebruik – sterker nog: alleen al het denken over het gebruik – van social media vroeg of laat voorbij het overigens wel op te stellen Social Media Handvest van de organisatie gaat. Wat overigens ook weer enig is om te doen. Zoiets praktisch als “welke basisafspraken maken we nou eigenlijk met elkaar over het gebruik van social media in deze organisatie?” gaat geheid vroeg of laat of vragen als: hoe gaan wij hier met elkaar om? Wat is het verhaal dat we vertellen als organisatie? Is dat ook echt ONS verhaal? Vertellen we het verhaal nog zelf? Willen we dat zelf vertellen? Of willen we juist dat anderen ons verhaal gaan vertellen? Hun verhaal en ons verhaal gaan mengen? Hoe bestaan wij eigenlijk in de verhalen van anderen? De twijfel vaak van “het management” over “de medewerkers” en omgekeerd: “snappen we mekaar eigenlijk wel goed en zitten we op dezelfde pagina?” Als dat soort zaken komen snoeihard op tafel als het om social media gaat. De gesprekken doen mij regelmatig denken aan The Second Coming van Yeats:

Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold.

Wie is de valk en wie is de valkenier? Kan het centrum de social media nog houden of was centrale orchestratie van Het Verhaal door Het Marketing departement al een illusie die nu daadwerkelijk wordt verdronken? Wat zetten we er dan voor in de plaats? Wellicht een nieuwe, andere professionalisering / waardering van de individuele medewerker? Neemt delegeren en vertrouwen een andere vorm aan?

Grote Social Media Vragen. Die vreugdevol ten tonele verschijnen daar waar ik besteld ben om me ermee te bemoeien. De open deur dat je het juist met social media niet meer helemaal zelf in de hand hebt, dat je andere deuren opzet, dat je verhaal een gedeeld verhaal wordt, dat zijn gemeenplaatsen die iedereen in theorie weet. Maar die een hele andere lading krijgen als je als organisatie er werkelijk zelf mee aan de slag gaat. Praktijk zet aan tot denken. En denken weer tot nieuwe praktijk. Als het goed is. The good, bad & ugly van social media zijn een integraal pakket waar je ja tegen zegt als je aan de slag gaat. Naast er bewust aandacht aan besteden, gaat daar ook gewoon tijd overheen om ermee te leren omgaan. Als medewerker. Als manager. Als organisatie. Waarderen, herwaarderen, evalueren, heroverwegen. Het laat zich allemaal niet heel vastomlijnd in de tijd zetten.   En veel, heel veel verhalen aan, met en voor elkaar vertellen ook en juist binnen de organisatie. Social media zijn in mijn ervaring waarlijk en waarachtig social, on- en ofline!

Share Button