Seasons greetings!

It’s been a very busy year, with many highs, wonderous experiences, lovely meetings with people, exciting programmes to manage and conference to organise. A year that concluded with the very sad loss of our dear accountant and friend Jan Gerrits. We will miss him as a friend and as a true and warm hearted professional who helped me flourish as a small time entrepreneur. MK5060 will be closed from 19 December until 4 January. On 5 January I will happily be at your service again, something to which I greatly look forward. But for now: Seasons greetings!Screen Shot 2014-12-17 at 19.18.26

Share Button

Van Minibiebs en mensen die voorbij gaan

photo 5De heideplantjes in ons “voortuintje” (nu ja, het tuintje dat we delen met de straat, maar dat wij met name onderhouden:-)) waren gestorven. Wat doen je dan: nieuwe plantjes of….iets anders?

Op reis houden wij altijd van de bookexchanges met medereizigers. Van de verrassende ontmoetingen en verhalen die dat met zich meebrengt. Verliefd zijn we op de kleine bookexchange met altijd iets bijzonder over Parijs in ons favoriete hotelletje Des Grandes Ecoles.

Zo ontstond al snel de gedachte om die liefde, die verhalen, die connectie te maken via een minibieb. Manlief vond het een prachtidee, maar keek ook enigszins zorgelijk: winddicht, waterdicht…timmerwerk…geen tijd….Maar hulde aan Fonds1818: die ondersteunden tot eind juli minibiebs met een subsidie waarmee je via een sociale werkplaats uit diverse modellen minibiebs kon kiezen.

photo 4Briefjes overal in de bus gedaan van straatbewoners en voila: de eerste winst was reeds daar, wij kenden in een klap werkelijk iedereen in de straat, en iedereen ons. Donaties vielen in onze brievenbus en Fonds1818 honoreerde ons verzoek voor 2 minibiebs: een kinderboekenbieb en een Grote Mensen Bieb. Besteld, geschilderd, opgehaald, geplant in de voortuin.

Sinds 2 weken staan ze daar nu trots minibieb te zijn. Er wordt intensief geleend, geruild, haast niets van de originele collectie is er nog en de ruilhandel zet zich naar ver buiten de Hugo de Grootstraat voort. Kinderen onderweg naar school kijken erin en nemen de dag erop een boekje mee, of zetten er een boekje in. Tassen met mooie Grote Mensen Boeken worden geplaatst en weer geruild. Maar sommige boeken en tijdschriften reizen heel ver. Wat zegt u van India? Dat gebeurde namelijk vorige week. Hoe het zo kwam?

Tegenover ons huis is een talenschool gevestigd die Nederlands aan expats geeft. Ik zat op de bank en zag een man dralen voor de minibieb met evenveel interesse als schroom. Als goede minibieb curator spring je dan natuurlijk op om het concept uit te leggen en de man uit te nodigen deel te nemen. Hij bleek een Indiase MBA student die een respectabele carriere bij Oracle achter zich had gelaten om in Nederland zijn MBA te halen. Tegenover ons leert hij Nederlands. Zijn oog was gevallen op de minibies en hij vroeg zich af of hij erin mocht neuzen om wellicht iets te lenen dat zijn Nederlands vooruit zou helpen. Natuurlijk! Gedreven door een gezamenlijke passie voor koken, zochten we een Delicious tijdschrift uit met veel recepten voor stamppotjes. Al zoekende praatten we verder en we bleken meer te delen: liefde voor motoren! Houden van India! Reizen! Ontdekken! Helaas begon zijn les, maar dat mocht de pret niet drukken: we zijn bezig een eetafspraak te maken…dus eerdaags schuift hij bij Harm en mij aan tafel.

Heeft u een boek te ruilen? Of bent u nieuwsgierig? Aarzel niet, en kom naar de Minibiebs aan de Hugo de Grootstraat. Biebs en straatbewoners zien u graag komen!

 

Share Button

The Wauw Factor @Europeana

Screen Shot 2014-08-14 at 16.15.00A “wauw factor”. That is what every Europeana event must have. At least: that is a tradition that is rapidly developing and that I am hence also putting in the Europeana event policy. A tradition that I feel takes courage. Because at more than a few event Europeana hosts VIPs and high level policy makers. So you want a wauw factor that embodies Europeana’s ambitions, fits both the purpose of the meeting and the crowd. “Would Vango Yourself be an idea?” said Jane Finnis for the Europeana Strategy Meeting on Research and Tourism. Heck yes! The planning was fun, the execution magic and the result great fun. I can see this happening at more events that I am and will be involved in. For all of you out there looking to add a cultural, participative wauw factor to your conference: take a look at this Vango Yourself and please do not take our word for it that it is great fun, adds zest and a new way of enabling your delegates to meet but rather: Vango yourself!

Share Button

Digisavvy

Screen Shot 2014-08-14 at 16.09.41Nou, niet echt. Ook niet reuzeonhandig ermee, maar met een Windowsbased systeem krijg je mij in het algemeen snel wanhopig. “Ken uzelve” stond al in de Griekse oudheid op de tempel geschreven en met dat inzicht op mijn eigen Windows kunnen, ben ik dus vanochtend naar Tio Amsterdam vertrokken om een ochtendje te oefenen met het digiboard daar. Want flip-overs en andere analoge zaken, die hebben ze daar niet. Hoe gaaf is dat, een college dat volledig de 21e eeuw in is. Nu ik nog mee:-). “Oefenen”: leest u daar gerust aanrommelen. En wat was het inspirerend en leuk! Gewoon met dat board rommelen, in de gaten krijgen wat past. Niets spannends hoor, ik zit nog op basic niveau, maar gaandeweg voelt het dan toch wat vertrouwder. Zo ben ik erachter dat je dus heel goed op moet letten dat je niet in je eigen beamerlicht staat, kan ik nu redelijk vanzelf wisselen tussen een pen, toetsenbord, gummetje, van het ene vel naar het andere, een rolgordijntje ervoor doen en weet ik dat ik het prettiger vind om alles aan de linkerkant te hebben staan. Kleine dingen en inzichten, voor mij groot plezier. En dan kun je ook weer verder denken, vind ik. Met de basis nu een keer zelf “geknopt en geklikt” galoppeerden mijn gedachten allerlei kanten uit. Twitter fountains! Piratepad! Digitale moodboards! Collega (oef, wat klinkt dat) Katja wees me al op de Socrative app….Allez, dat gaan we allemaal nog wel bedenken, uitdenken, veranderen, omgooien, en nu ja: meemaken. Ik ben heel benieuwd hoe het is ook om ook in deze tak van sport mijn eigen stijl te ontdekken, te ontwikkelen en er een draai aan te geven. Jongens wat een avontuur!

Share Button

En dan komt de dag…

Picture 35….dat je hoort dat je lesgeven mag! Om maar eens even met de deur in huis te vallen.

Jahaaa, u leest het goed: lesgeven. Ik. In Eventmanagement aan Hogeschool Tio, vestiging Amsterdam. Twee dagen in de week, naast de lopende en nog startende MK5060 klussen. Want het is juist die combinatie die zo gaaf is. Of beter: gaat worden.

Hoe het zo is gekomen? Ik zag de advertentie voorbij komen en dacht: “verroest, dat is leuk. Dat is gaaf! Dat biedt hele nieuwe ontwikkelingsperpectieven. Een nieuwe invalshoek op het werk waar ik zo van hou.” De gesprekken waren verrassend, inspirerend en leuk en op 1 september mag ik beginnen. De eerste kennismakingsdag voor docenten is al geweest, en hoewel ik er nog geen dag ben geweest, voel ik me al reuze “onderdeel van”. Ik ben de boeken door aan het nemen, eens aan het bedenken hoe ik mezelf voor ga stellen en hoe we zoveel mogelijk nut, noodzaak en plezier met elkaar gaan combineren. Want je hebt maar een keer je studententijd in dit bestaan en daar moet je in mijn beeld echt alles uithalen, op vorm, op inhoud, op alles. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat worden, wat ik hen ga leren, wat zij mij gaan leren, wat we samen ontdekken en welke collega’s ik mag gaan ontmoeten. Het is dat ik nog een paar dingen moet doen, corrigeer: MAG doen voor klanten, want anders mag het van mij morgen 1 september zijn. Ik ben zo verschrikkelijk benieuwd! En dan mag ik al die andere dingen ook nog blijven doen: Europeana conferenties en andere zaken –waarover later meer. Want ook dat is weer genieten!

Ik kan u wel vertellen: hier zit echt de rijkste vrouw op aarde hoor!

Share Button

Bedrijfsuitje!

photoScio Leiden was er alweer twee weken terug. En dat begint toch te voelen als mijn jaarlijkse bedrijfsuitje. Vorm en inhoud komen er heerlijk samen (al mag degene die dit onderscheid ooit heeft bedacht van mij direct met onbezoldigd verlof, want is er zoiets als inhoud zonder vorm en vorm zonder inhoud? Maar die laten we voor een andere keer!) en – wat voor mij als regelmatige organisator zalig is: het is GOED georganiseerd. We zaten deze keer bij de Universiteit Leiden en meteen wist het mij weer te pakken hoor. Want de naambadges stonden met een brede glimlach op mij te wachten. Wat een vondst! De G van Groot zat op de bil en werd mij gracieus overhandigd. Wat een vondst om zo’n “moetje” als badges tot echt een Ding te maken. Verblijd naar boven waar het weer een feest der herkenning was. Zo af en toe is incrowd echt heel fijn, even bijpraten met iedereen, waar spoed op zat, want ik kon helaas niet de hele avond blijven. En toen op naar Goeie Mie. U zei? Juist: Goeie Mie. Storytelling via social media als instrument voor wetenschapscommunicatie stond centraal, en ik kan u vertellen: de villeine fantasie die daar bij een stelletje overigens keeeeuuuurrrrrriiiigggge deelnemers met even keeeeeuuuuuuurrrrrriiiiigggggge banen….ongelooflijk! Hele CSI taferelen werden opgedist, het verhaal van Mie werd zo, hup met een vaartje, naar de 21e eeuw gehaald. Dat alles mede op basis van een heerlijk heldere uiteenzetting van de verschillende social media kanalen. Kijkt u vooral even goed op het plaatje hierbij, het photoexpliciteerde in een klap voor mij alles wat tot op heden intuïtief was en gebeurde.

Met Goeie Mie succesvol in de 21 eeuw gebracht, raceten we door naar een paar lekkere broodjes (amai, de verleiding van een kroket in goed gezelschap is toch werkelijk onovertroffen) en daar gingen we weer op naar wat voor mij het laatste onderdeel zou zijn: de lezing over de Universiteit van Nederland. Een haast verpletterend simpel concept, organisatorisch sterk in elkaar gezet en met verve uitgedragen. In een kwartiertje raasden voorbeelden voorbij, maar ook wat niet was gelukt. Wat de dromen en hopen zijn. Spannend om zo’n kijkje achter de schermen te krijgen. Daar moeten we dus binnenkort wat colleges van gaan zien.

Toen zat mijn “bedrijfsuitje” er helaas alweer op, wegens eerder bestaande andere verplichtingen. Dat moet ik dus gewoon vrij plannen de volgende editie. Want ik wil niet half, maar heel meemaken!  Dank aan het team van enthousiaste vrijwilligers dat dit festijn organiseert, ik geniet er met volle teugen van wat jullie neerzetten en hoop dat het nog langgggggg moge leven!

 

Share Button