Bedrijfsuitje!

photoScio Leiden was er alweer twee weken terug. En dat begint toch te voelen als mijn jaarlijkse bedrijfsuitje. Vorm en inhoud komen er heerlijk samen (al mag degene die dit onderscheid ooit heeft bedacht van mij direct met onbezoldigd verlof, want is er zoiets als inhoud zonder vorm en vorm zonder inhoud? Maar die laten we voor een andere keer!) en – wat voor mij als regelmatige organisator zalig is: het is GOED georganiseerd. We zaten deze keer bij de Universiteit Leiden en meteen wist het mij weer te pakken hoor. Want de naambadges stonden met een brede glimlach op mij te wachten. Wat een vondst! De G van Groot zat op de bil en werd mij gracieus overhandigd. Wat een vondst om zo’n “moetje” als badges tot echt een Ding te maken. Verblijd naar boven waar het weer een feest der herkenning was. Zo af en toe is incrowd echt heel fijn, even bijpraten met iedereen, waar spoed op zat, want ik kon helaas niet de hele avond blijven. En toen op naar Goeie Mie. U zei? Juist: Goeie Mie. Storytelling via social media als instrument voor wetenschapscommunicatie stond centraal, en ik kan u vertellen: de villeine fantasie die daar bij een stelletje overigens keeeeuuuurrrrrriiiigggge deelnemers met even keeeeeuuuuuuurrrrrriiiiigggggge banen….ongelooflijk! Hele CSI taferelen werden opgedist, het verhaal van Mie werd zo, hup met een vaartje, naar de 21e eeuw gehaald. Dat alles mede op basis van een heerlijk heldere uiteenzetting van de verschillende social media kanalen. Kijkt u vooral even goed op het plaatje hierbij, het photoexpliciteerde in een klap voor mij alles wat tot op heden intuïtief was en gebeurde.

Met Goeie Mie succesvol in de 21 eeuw gebracht, raceten we door naar een paar lekkere broodjes (amai, de verleiding van een kroket in goed gezelschap is toch werkelijk onovertroffen) en daar gingen we weer op naar wat voor mij het laatste onderdeel zou zijn: de lezing over de Universiteit van Nederland. Een haast verpletterend simpel concept, organisatorisch sterk in elkaar gezet en met verve uitgedragen. In een kwartiertje raasden voorbeelden voorbij, maar ook wat niet was gelukt. Wat de dromen en hopen zijn. Spannend om zo’n kijkje achter de schermen te krijgen. Daar moeten we dus binnenkort wat colleges van gaan zien.

Toen zat mijn “bedrijfsuitje” er helaas alweer op, wegens eerder bestaande andere verplichtingen. Dat moet ik dus gewoon vrij plannen de volgende editie. Want ik wil niet half, maar heel meemaken!  Dank aan het team van enthousiaste vrijwilligers dat dit festijn organiseert, ik geniet er met volle teugen van wat jullie neerzetten en hoop dat het nog langgggggg moge leven!

 

Share Button

M/V

Screen Shot 2014-06-03 at 18.11.51

Wat gij niet wilt dat u geschiedt….Dat doe ik als professional conference organiser regelmatig wel anderen aan. Ik biecht het meteen op. Want werkend aan de nodige internationale bijeenkomsten, is het moeilijk te raden of iemand nu een dame of een heer is. Het is een van die roemruchte details die in een internationale werkomgeving opeens pregnant zijn: de naam laat weinig los, wat in de ene cultuur een duidelijk V is, is in de andere cultuur even duidelijk een M, en in weer een andere cultuur kan het beide kanten op. Het is een erkende doodzonde om het fout te doen in correspondentie, op de badge en andere materialen. Dus waar ik zelf het vakje “m/v” pleeg te negeren in allerhande online vragenformulieren en polletjes, maken we het toch voor conferenties steeds vaker een verplicht nummer om dit wel in te vullen op conferentieregistraties. Met het hogere doel dus om u op de wenken in de juiste aanspreekvorm te kunnen bedienen.

Nooit gedacht dat evenementenmanagement mij nog eens zou brengen tot het heus herzien van een Echt Gebod. Doel heiligt de middelen, roepen we daar dan enthousiast overheen, terwijl we hard doorwerken aan een succesvol high level event!

 

Share Button

Gastblog: 073 belt 070 oftewel: Brabant calling

Ik heb altijd gedacht “Als je gevraagd wordt om een gastblog te schrijven…dan ben je een echte blogger!” Je reinste nonsens natuurlijk maar ik ben wel trots dat het me gebeurd is! Het gastblog schreef ik in het kader van mijn procesbegeleiding en dagvoorzitterschap van De Kracht van Cultuur op 12 juni aanstaande. Het is een middag die wordt georganiseerd door BKKC, Cubiss, Erfgoed Brabant en Kunstbalie. Een ware tour de force in mijn mening, want deze partijen zijn hun eerste schreden in de verkenning van verdergaande samenwerking aan het zetten. Enfin, leest u vooral verder in Mestmag: http://mestmag.nl/krachtvancultuur/brabant-callingScreen Shot 2014-05-16 at 11.24.57

Share Button

Protocol & creativity: upping my game

Screen Shot 2014-04-29 at 12.16.29The last few weeks I spent simultaneously working and being amazed. Amazed at the amazement of people that I went to study protocol in depth. “Why? You always organise these creative conference concepts. And protocol…that’s all about rules.” That pretty much sums up the origin of people’s amazement. So let me take some space on my blog to enlighten you: managing teams to organise high level, high profile conferences has much to my joy become one of my specialities. And yes, the team and I always try to come up with a format that fits the topic, occasion and the audience. Innovative where possible, traditional where needed. And I strongly feel that I should always be on top of my game. I love what I do and I want to excel in what I do. Give my clients the full package and be the best I can be in what I do. Ministers and other VIPs are par for the course in the work that I do. With the help of protocol officers I and we have made it for over 10 years now without truly massive blunders. But the protocol bit was never my forte, I never felt I was a good sparring partner to the protocol officers. Hence I decided to up my game in that field of work and honestly: I love it. Loved the course, loved the new practical knowledge I gained and to be affirmed in some stuff that I already do. Protocol is rules, and yes, many of my events have a creative touch, but: now I now where the official road is and by consequence if and when we divert it’s a conscious decision which makes it a more powerful gesture. So there you go!

Share Button

Protocol in theory and action

photo 10

Protocol colleagues!

Just a mere two weeks ago I spend a week in Brussels at the ISPD offices for a course on Protocol Basics. I’ve had the pleasure of organising many complex events but also quite some high level, high profile ones. It’s my passion, my joy, love the energy, love the team work involved, the finding our way together, navigating the tight spots and piecing together all the fine details that turn The Big Picture into reality. Protocol has always been a bit of a black box for me and in “my” events I mainly sailed through with the help of some great protocol professionals. Since I wholeheartedly feel that as an independent consultant you need to be the best you can be in your game I decided a few weeks ago that I wanted to up my knowledge and skills in this field. So off to Protocol school to study with the best. In addition to all precedence rules, protocol ins and outs, flag rules, seating arrangements, lessons learned, I have to admit I was smitten with the fact that for one whole week I was in the brilliant company of kindred spirits: professionals who relish in getting all the details right. For whom also no detail is “too detailed” to overlook. As I admitted to a few teachers it almost felt like a sanity check as I felt that I might be getting somewhat overly neurotic. Of course there is always a middle road to be found, but quoting Aristotle (hey, I am a philosopher after all:-)) the middle road stands for excellence! That’s why in proper English it’s referred to as the Golden Mean. I learned a lot of new things regarding protocol but also I stand happily confirmed that in (high level and high profile) events you’ll only achieve that by going over every detail in the preparations. And low and behold: the timeline (which many of my clients know as the roadmap) was repeatedly quoted as essential in the arrangements. I came back feeling incredibly enriched, empowered and quite ready to take the game up a notch (or 2, 3, 5:-)).

The Hague welcomes the Nuclear Security Summit 2014 in front of the royal stables a street away from my home!

The Hague welcomes the Nuclear Security Summit 2014 in front of the royal stables a street away from my home!

Coming back I concluded that Protocol in Big Practice was everywhere around me: our house is located close to the Peace Palace, is 2 kilometres walking distance from the World Forum, and a street away from both the The Hague Hilton Hotel and the Carlton Hotel. In other words: the setting of NSS2014! What a way to see protocol in action. Quite a few lessons learned by me at ISPD were demonstrated on Dutch television by former Master of Ceremonies of the King of The Netherlands Gilbert Monod de Froideville. Close by we witnessed cars with special NSS photo 92014 licence plates. We weren’t allowed to take pics of the plates BUT thanks to a taxi driver I as allowed to take a picture of his taxi with the NSS 2014 tag and the Indonesian flag on his window. photo 5A special Dutch touch: the police bikes nicely in line in front of the Hilton Hotel. Where my golden retriever immediately opted to wholeheartedly show off his own take on soft diplomacy skills:-) much to the amusement of the policemen and some

photo

protocol and security officers. Just a few steps further down the road (or up, matter of perspective) is the Carlton hotel which hosted judging by the flags the South African delegation. Should I have seen this wrongly pleas

photo 3

e correct me. I have to say: the air was constantly buzzing over the past two days with helicopters and the roads were pretty much taken by policemen on motorbikes (a motorbiker myself I can hardly stop from beaming when I watch these close formations ride. It touches my motorbiking heart even though its BMW’s:-)) and – the Dutch touch – on bicycles, but still to me even living in the middle of it it all felt really relaxed. No trouble getting anywhere I wanted to go, even could take Boris (=my retriever) to the beach for his favourite pass time. An unexpected treat I had expected to be quite fenced in during two days.

photo 13Today we walked past the Noordeinde Palace (which is a five minute walk from my house on my way to town) where the Royal flag waved in top: a sign that the

photo 12

King and Queen are home. And yes, protocol course in full practice: red carpet in place!

Not very protocol but in the very entrepreneurial photo 11Dutch spirit I found that this is also the time to introduce the new Royal Croquet (a Dutch delicacy…well, delicacy, mmmm: a nice fatty nibble, let’s put it like that). But when it comes to making the most of free publicity out of the NSS2014 I cannot help but Screen Shot 2014-03-25 at 13.06.58admire Wim Pijbes of the Rijksmuseum, who saw the highlight of his collection – the Nightwatch – royally featured with a smiling Obama on pretty much every newspaper around the world. Kudo’s there!

And so I went from workshops on protocol to living in the middle of its practice for two days. A magnificent coincidence. With practice from many events under my belt, recently enhanced by protocol theory at ISPD and now having observed the highest of high level practices literally around me: time to buckle down, get my work done to obtain the executive diploma and then find my way to new events to put my enhanced theory into renewed and reinforced practice!

 

 

 

Share Button

Tijd voor een MOOCje

Screen Shot 2014-02-04 at 11.18.14Ik schreef eerder al: ik ben een gebruiker van MOOCs. Meer dan dat: ik ben fan! Want als ZZP-er biedt het mij ongekende mogelijkheden om mijn (intellectuele) nieuwsgierigheid achterna te gaan en samen met een internationale crowd te studeren. Maar vorig jaar versloeg ik mezelf toch even: ik had mij ingeschreven voor een van mijn droomcursussen “The Greek Hero“. Een cursus over de Griekse held en het heldendom in deze tijd. Ik kan het mooi vertellen, maar mijn werk zorgde ervoor dat het me simpelweg niet lukte om de discipline op te brengen. Mijn hoofd was moe. Ik voelde me een heel serieuze drop out. Voor het eerst van mijn leven. No complaints hoor! Ik ben apetrots op de projecten waar ik onderdeel van uit mocht maken. En dat is nou net het mooie van MOOCs: het is volledig zelf gemotiveerd en er is altijd een tweede kans. Dus die ga ik nu pakken. Dit jaar ga ik nog een keer de Griekse helden (maar dan nu echt!) proberen, maar vooraleerst met ingang van vandaag buig ik mij over het leiderschap van Alexander de Grote bij EDx. Die wordt over drie weken vergezeld door een een Coursera cursus over wat hedendaagse managers kunnen leren van De Grote Filosofen. Dit alles van achter mijn bureau in between alles. Mouwen omhoog en leren!

Share Button