De wonderlijke wereld van Beelden voor de Toekomst: 2008 – 2015

Screen Shot 2015-03-31 at 12.05.0923 Maart 2015 vond het slotcongres van het project Beelden voor de Toekomst plaats. Een wonderlijke ervaring voor mij om in ieder geval twee redenen. In de eerste plaats ben ik zelden of nooit gast op een congres, ik sta altijd achter de schermen gelukkig te zijn. Erg leuk om eens te mogen ervaren hoe een ander team het organiseert, regelt en welk verhaal wordt verteld. Ik biecht meteen op: het duurde even voordat ik in de swing van het gast-zijn zat. Luisteren, praatje maken, koffie doen in de pauze en dan weer de zaal in. Het over je heen laten komen. Waarachtig een andere versnelling dan mijn “reguliere”! In de tweede plaats een wonderlijke ervaring omdat ook nu bij het slot in 2015 de auteursrechten kwestie nog steeds in het hart van het probleem en van de oplossingen zit. Iedere spreker benadrukte hoe de huidige auteursrechtensituatie terugverdien mogelijkheden voor erfgoed instellingen blokkeert, mogelijkheden voor productontwikkeling en samenwerking ondermijnt en de wind uit de zeilen van dromen neemt nog voordat deze goed en wel wind kunnen gaan vangen. Hoewel ik er nationaal en internationaal genoeg congressen over heb georganiseerd, ben ik geen auteursrecht deskundige. Dus wilt u er meer van weten, vooral even kijken bij de bevindingen van het project! Wat ik wel ben, is een (kleine) ondernemer die stappen wil maken. Strategisch, tactisch en operationeel. Vallend en opstaand. Na praktisch 12 jaar op dit pad weet ik inmiddels: een kleine en grote ondernemer maken die stappen met enige vaart, dat is namelijk je enige manier om verder te komen, te ontdekken, fouten te maken, daarvan te leren, opnieuw anders te proberen, enfin: u kent het wel. Mijn tweede wonderlijke ervaring op deze middag was dan ook dat het gesprek over auteursrechten in het fundament hetzelfde was als wat in 2008 en 2009 werd gevoerd toen ik vanuit de toenmalige – later uit Beelden voor de Toekomst gestapte – Vereniging voor Openbare Bibliotheken de congressen voor dit project organiseerde. Zie bijvoorbeeld dit verslag van de presentatie van Friso Visser destijds. Daar zit dus zegge en schrijven 7 jaar tussen. Best ehm…een tijdje. Natuurlijk is het lastige problematiek, maar dat laat onverlet dat het wel opgelost moet worden zeker wanneer je de bestelling van het ondernemen bij erfgoed instellingen plaatst. Dat moet dan vervolgens wel mogelijk worden, denk ik dan in mijn simpelheid, ook al zijn we ons allen volledig bewust van hoe lastig het is. Maar blijven hangen in die “lastigheid” verlamt. Leidt niet tot de gewenste toekomst waarin ruimte voor ondernemerschap is. De ruimte die je krijgt als ondernemende instelling met een andere inrichting van het auteursrecht werd voor mij sprekend geïllustreerd door Brewster Kahle. Het onvervalst Amerika-eigen ondernemersoptimisme zorgt in combinatie met het fair use principe op auteursrecht voor zoiets prachtigs als het Internet Archive. Waar materialen offline worden gehaald als een rechthebbende protest aantekent en waar door velen, velen van de online materialen wordt genoten. Een prachtig voorbeeld van concreet ondernemerschap en ook, of misschien nog wel vooral: een levend bewijs van hoe het gewoon met elkaar in dialoog gaan over het gebruik van materialen online tot een voor alle partijen wenselijke situatie leidt. “De Ander” blijkt dan toch gewoon een mens, een partij, met een luisterend oor die bereid is tot gewoon nadenken en meewerken, met volledige overweging van het eigen belang. Mits je erop uit gaat en de dialoog zoekt met een concreet en doortimmerd voorstel. En open staat voor de gevoelens, gedachten en inzichten van De Ander. Zie daar: samen denken, samen doen…het klinkt utopisch, maar blijkt gewoon realiteit. Het KAN gewoon. En van die gedachte word ik dan als ondernemer, filosoof en organisator toch weer helemaal vrolijk!

Share Button

Videoverhalen

photo 3Ooit toen ik van Windows weer terug ging naar Mac, riep ik: ja, filmpjes maken met imovie, handig! Maar het kwam er nooit van om het programma echt te leren kennen. En komend van een fotografie achtergrond bleek filmen toch ook iets heel anders. Chronisch vond ik dat ik het te druk had om er eens echt in te duiken. Excuus Truus:-) Toen Studio Lin Davis mailde dat ze een workshop van een dag ging doen, waarin de basis van video’s maken het uitgangspunt was, smolten mijn excuses. Inschrijven! Doen!

Zaterdag 28 maart was de dag. Een mix van theorie en praktijk. Een kleine groep en een presentatie die ons voerde van slimme tips over microfoontjes op iphones en simpele camera’s naar meer technische onderwerpen als sluitertijd en diafragma naar verschillende hoeken van waaruit je kunt filmen, de A en de B roll…alles kwam voorbij. Met name het stuk over wat belichting doet, liet mijn kin serieus op mijn enkels zakken. Een ogenschijnlijk simpel filmpje van dezelfde vrouw geschoten vanuit verschillende belichtingshoeken: alsof je per hoek naar een volledig andere vrouw zit te kijken. Bizar! Zelf natuurlijk ook oefenen en jawel: je begint het langzaam maar heel zeker te zien en een begin van begrip te hebben over hoe je wel effect kunt realiseren. Na de lunch gingen we zelf filmen in de galerij van het Amsterdam Museum. Een interview doen, bijhorend beeldmateriaal schieten, doen en denken hoe je je verhaal wilt vertellen. Wide shots. Medium shots. De overgang van een wide shot naar een close up. Wat je wel merkt als kijker en wat je niet merkt. Het boter, kaas en eieren principe in een shot. Ik dacht na over welk verhaal ik eigenlijk wilde vertellen. En hoe ik dat dan filmisch een beetje kon onderbouwen. Daarna werden we met de beeldmaterialen stapsgewijs door het montageproces meegenomen en leerden we spelen met audio, fade ins en fade outs, wanneer overgangen too much zijn, jump cuts etc. Verdomd, het lukte, zie het resultaat! Mijn iphone blijkt inmiddels geen audio meer te geven, maar dat lossen we wel op met een andere telefoon en bovendien heb ik nog een videocamera. Ik ben apetrots op mijn resultaat en positief verbijsterd over de schat aan informatie die je zo in een dag meekrijgt. Over de mogelijkheden die ik nu zie en eerder niet zag.

Mijn drie grootste openbaringen:

1. Video en congressen organiseren, vertonen veel grotere overeenkomsten dan video en fotografie! Met video’s wil je een verhaal vertellen. Dat doe je ook met congressen. En je denkt op opvallend veel punten op dezelfde manier na over het ritme in dat verhaal. Hoe je je kijker/gast meeneemt. De slow spaces die je nodig hebt om je gasten het verhaal te laten begrijpen, om ze mee te kunnen nemen. Het begin, midden, eind. De vragen die je in preproduction stelt zijn in hoge mate gelijk aan de informatie die je wilt hebben bij het begin van een congres. Waar ik met een foto juist altijd probeer om het verhaal in 1 beeld te vertellen.

2. “Schilder rode rozen niet rood”! Dat zei Lieke, een van de andere deelnemers. Een term uit de theaterwereld waar zij in werkt die betekent dat je juist subtiel wilt zijn in hoe je je verhaal vertelt. Concreet: een droevig verhaal laten vertellen door een treurig gezicht met treurige muziek in een treurige omgeving gaat zijn doel missen want dat is too much.

3. Veel, heel veel materiaal. Dat is wat je nodig hebt om een video van een minuut of enkele minuten voor elkaar te krijgen die hout snijdt. Die daadwerkelijk iets vertelt. In mijn nieuw geleerde vaktermen: je hebt veel B-roll nodig om je A-roll goed “aan te kleden”.

Deze eerste opstap cursus was voor mij de schop onder mijn kont die ik nodig had om te beginnen aan video’s maken. Mijn emmertje zat volledig vol toen ik zaterdagavond terug reed, met alles wat ik had gehoord en geleerd. Ik kan nu al niet wachten op vervolgcursussen die Linda hopelijk gaat ontwikkelen over belichting, storytelling etc. Voor “mijn” congressen zal ik voor livestreaming en officiële verslagen altijd een professionele producent en filmers inhuren. Maar ik ben nu in ieder geval a) privé niet onthand als ik iets wil laten zien op een acceptable manier en b) zakelijk weet ik nu veel beter waar ik op moet letten en welke instructies nodig zijn voor filmers om tot het gewenste eindproduct te komen.

PS: heb je windows? Studio Lin Davis verzorgt de cursus ook met Windows Movie Maker als uitgangspunt!

 

Share Button

#15WDE – een blik van achter de schermen

Screen Shot 2015-03-10 at 12.52.06Gisteren rond 14.30. We zijn bijna zover. Het Spaansche Hof staat opgetuigd. Animatie staat klaar. Geluid getest. Technische doorloop gedaan. Taat en de Regt staat klaar. Want DG Cultuur & Media mevrouw Hammersma moet natuurlijk niet haar verhaal in de drie microfoons doen die op de tafel staan, maar in een. Daarna moeten eigenlijk zonder dat iemand het merkt de andere twee tafelmicrofoons weer materialiseren. Dat geeft ook op de film die Linda Vis en haar crew maken een mooi “schoon” plaatje. Placering van VIPs en gasten gedaan, panel voorste rij. En niet te vergeten: de Nationale Strategie waarvoor we deze bijeenkomst organiseren staat klaar. Een kleine greep uit de duizend-en-een kleine details waar we over hebben nagedacht terwijl we De Grote Lijn vertaalden naar hoe we dat het best kunnen vertellen en dat weer vertaalden naar wat er dan geregeld moet worden. Om dat vervolgens snel te gaan regelen, want de aanlooptijd was kort. Intensief. Scherp. En prachtig.

Ik voel het bij mezelf opkomen gisteren. Ook na al die jaren organiseren blijft het dan een wonderlijke ervaring om daar gisteren te staan en te zien hoe nu – NU – al die voorbereidingen samen komen in de lancering van Schudden voor Gebruik. Een lancering die meteen het begin van De Week van het Digitaal Erfgoed is. “Het Werkt”, de vier uur inclusief borrel die het programma duurt lopen gesmeerd, en we zijn verguld met de complimenten die van iedereen komen, over de inhoud en over de vorm, maar vooral over het samen komen van die twee. Dank aan u allen die zo vriendelijk was om uw complimenten aan ons mee te geven! 

Zo beleefden wij een prachtige aftrap voor een bijzondere week. Vandaag, dinsdag 10 maart, zijn de ronde tafel gesprekken over de nationale strategie met experts uit aangrenzende domeinen zoals onder andere Toerisme, e-Humanities, ICT-Industrie, Creatieve Industrie & Media en Bibliotheken & Uitgevers.  De hamvraag: hoe nuttig vinden deze 75 experts van buiten de erfgoedsector de digitale collecties en gezamenlijke diensten van de erfgoedinstellingen?

Ondertussen werkt een ander deel van het team hard om de laatste punten op de i te krijgen voor donderdag. Want dan is het slotstuk: de publieksdag, een dag voor professionals met een plenair stuk en diverse sessies. Een dag die compleet vol zit met inschrijving en waar we als team alle zeilen bij zullen zetten om het zo ontspannen te laten lopen dat er een werkelijke “meeting of hearts & minds” kan ontstaan bij de gasten. Tasjes zijn gevuld, spullen klaargezet voor de koerier, bestellingen gepleegd…alles is gereed om in het slotstuk van de Week van het Digitaal Erfgoed even sterk over de finish te gaan als we gisteren zijn begonnen. En daar hebben we nu al zin in! Kunt u er niet bij zijn donderdag? Volg het dan via twitter #15wde !

 

Share Button

Is het haar leeftijd? Oftewel: campagnetijd voor de Brabantse Erfgoedprijs 2015

Screen Shot 2015-03-10 at 12.10.38Het kokette antwoord op die vraag: ja ook. Maar da’s niet wat ik hier sta te vertellen. De ondertiteling horend bij deze foto is dat we er bij de Brabantse Erfgoedprijs 2015 naar streven om meer dan 30 projecten op de long list te krijgen. Meer dan 30 projecten Brabants erfgoed als vertrekpunt inzetten voor creatieve en innovatieve projecten. Van die juweeltjes die je even stil laten staan, je uitdagen om je mening te herzien of om iets opnieuw te waarderen. Mensen. Verhalen. Materie. De driehoek die het hart van erfgoed vormt. De driehoek die ons nu helpt om een pad naar de toekomst te maken. De driehoek dus die centraal staat in de Brabantse Erfgoedprijs.

Op 11 februari lanceerden we in aanwezigheid van Brigite van Haaften – Harkema (Gedeputeerde Cultuur & Samenleving) en zo’n 70 specifiek uitgenodigde gasten de campagne voor de prijs. Als organisatie waren we meteen van mening dat het geen “achterover leunen en absorberen” lancering moest worden. Karakter en aard van de lancering moesten passen bij karakter en aard van de prijs. Actief! Creatief! Activerend! Toekomstgericht! In een passende locatie. Dat werd Het Groot Gasthuis in Den Bosch, een stukje erfgoed dat creatief wordt herbestemd met een lekkere cateraar erin. En lekker ook. De invulling vormde zich onder onze hoofden en handen ook al snel: creativiteit in de vorm van Studio Boot, die een korte rondleiding en presentatie verzorgde over hun bijdrage aan het herbestemmen van het Groot Gasthuis, toekomst- en actiegericht in de vorm van een korte workshop van Kees Taat onder de titel “Laat de prijs maar lopen: het betere presenteren en overtuigen”. Want natuurlijk wilden we dat onze gasten als ambassadeurs van de prijs het Brabantse in gingen. Immers: iedereen kan en mag projecten indienen voor de Brabantse Erfgoedprijs 2015 en de doelstelling is dus…voila: daar ergens waar mijn leeftijd cf de foto zit!

Iedereen die op het snijvlak van inhoud en organisatie werkt, weet dat je het kunt bedenken, kunt plannen, excellent strategie, tactiek en operatie samen kunt laten komen, maar of het dan werkt….De tijd vertelt dat. We hoefden niet lang in onzekerheid te zitten, gelukkig! Want de eerste projecten zijn aangemeld en we weten nu al dat er meer in de pijplijn zitten: sommige projecten hebben al gebeld en geven aan nog even te wachten omdat zij in maart nog een belangrijke ontwikkeling in hun project realiseren die ze mee willen nemen in de aanmelding.

Op 30 april sluit de mogelijkheid om projecten aan te melden. Voor ons als organisatie betekent het dat we tot die tijd overal ruchtbaarheid geven aan de mogelijkheid om projecten in te dienen. Terwijl we ondertussen aan de brainstorm zijn over de Award Ceremony die tijdens de Dutch Design Week op 24 oktober zal plaatsvinden. Ideeën vormen over aanpalende inhoudelijk programma dat we daar graag bij zouden willen. Maar dat is “behind the scenes”. Voor u voor nu de belangrijkste boodschap: kent u iemand of bent u iemand die zo’n prachtig, innoverend project in, met, van, voor, door, bij of tegen de achtergrond van Brabants erfgoed heeft? Dien het dan snel in!

Share Button

2015!

photo 4Na een hard nodige kerstvakantie ging ik op 5 januari weer open. En, hoe rijk kun je als zelfstandig ondernemer zijn, met alweer genoeg werk! Beter nog: genoeg Heel Leuk werk! Dus dan zit je zomaar te stuiteren achter je bureau in januari en vergeet je helemaal dat je nog een blog hebt (iets wat toch de connotatie “actueel” heeft). In ieder geval als je Margo heet. Want ik zie een verzameling werk, waarin iedere klant en iedere klus een ander deel van mij, van mijn talenten en ervaring vraagt. Een flinke snuf van mijn geliefde congresorganisatie werk. Weer met die fantastische combinatie van inhoud-creativiteit-protocol-teamwork in een internationale context. Een lekkere schep advies over hoe kennisdeling kan worden verbeterd in een kennisintensieve organisatie. Vermengd met weer een vraag voor een aantal filosofische essays over actuele onderwerpen die in de loop van dit jaar worden gepubliceerd. Afgemaakt met een vleugje van gewoon gezellige afspraken met zakelijke vrienden. Het geheel zorgt dat ik op de toppen van mijn kunnen met alle registers open aan de eerste gang van de maaltijd die 2015 heet mag beginnen. En ik heb HONGER. Hopelijk tot gauw ziens!

 

Share Button

Seasons greetings!

It’s been a very busy year, with many highs, wonderous experiences, lovely meetings with people, exciting programmes to manage and conference to organise. A year that concluded with the very sad loss of our dear accountant and friend Jan Gerrits. We will miss him as a friend and as a true and warm hearted professional who helped me flourish as a small time entrepreneur. MK5060 will be closed from 19 December until 4 January. On 5 January I will happily be at your service again, something to which I greatly look forward. But for now: Seasons greetings!Screen Shot 2014-12-17 at 19.18.26

Share Button